Inhibitory 5-alfa reduktazy - lista leków, działania niepożądane

Ludzki enzym zaangażowany w tworzenie steroidów z cholesterolu - 5-alfa-reduktazy. Główną funkcją enzymu jest konwersja męskiego hormonu płciowego testosteronu do dihydrotestosteronu, który jest najsilniejszym androgenem; udział w tworzeniu allopregnanolonu (metabolitu progesteronu) i tetrahydrodeoksykortykosteronu.

Ponieważ 5-alfa reduktazy jest enzymem zlokalizowanym w jądrze komórek zrębu prostaty mężczyzny, jest katalizatorem konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT). Dihydrotestosteron poprzez wiązanie z jądrowym receptorem androgenowym, który znajduje się w komórkach zrębu prostaty, powoduje wzrost i dystrybucję komórek.

Ciało ludzkie zawiera dwa rodzaje reduktazy 5-alfa:

  • Zawarty w mieszkach włosowych, a także w skórze właściwej, jest skórny. Ten typ reguluje rozwój trądziku i powoduje wypadanie włosów..
  • Narządy płciowe, które są gromadzone w gruczole krokowym mężczyzny i działają jako regulator funkcji seksualnych.

Zastosowanie inhibitorów 5-alfa-reduktazy

W medycynie bardzo często stosuje się inhibitory do zwalczania łysienia typu męskiego. To dzięki blokerom powstaje rodzaj bariery, która hamuje dihydrotestosteron i pozwala na wzrost włosów. Wynika to ze zmniejszenia wrażliwości receptora androgenowego w mieszku włosowym na DHT.

Jednak leczenie gruczolaka prostaty u mężczyzn jest uważane za najczęstszy obszar zastosowania. Ze względu na zdolność do zmniejszania wpływu androgenów na prostatę, inhibitory spowalniają jej wzrost, a dzięki terminowemu leczeniu można go zmniejszyć, co prowadzi do znacznej inwestycji objawów.

Skuteczność leku odnotowano nie we wszystkich przypadkach (tylko wraz ze wzrostem wielkości prostaty), ale po anulowaniu wszystkie objawy powracają. Gdy stosowane są inhibitory, następuje trzypunktowy spadek wskaźnika AAU (kwestionariusz objawowy American Association of Urology). Ponadto pomagają ograniczyć rozwój powikłań, takich jak recesja moczu, a także zmniejszają potrzebę operacji.

Bardzo ważne jest, aby wiedzieć, że zastosowanie inhibitorów zmniejsza stężenie PSA, które ma decydującą rolę w wykrywaniu raka prostaty we wczesnych stadiach choroby. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że najlepiej jest przeprowadzić test PSA przed zażyciem leków; jeśli po sześciu miesiącach leczenia blokerami nie nastąpi zmniejszenie PSA o co najmniej 50%, konieczne jest wznowienie diagnozy raka prostaty; stężenie PSA większe niż 2 ng / ml może być oznaką onkologii.

Przygotowania

Obecnie istnieją dwa inhibitory 5-alfa reduktazy - dutasteryd i finasteryd.

Dutasteryd jest selektywnym inhibitorem stosowanym w leczeniu łagodnego przerostu prostaty. Nie zaleca się stosowania go razem z inhibitorami CYP3A4, ponieważ pomagają zwiększyć bloker we krwi ludzkiej.

Ze szczególną ostrożnością należy leczyć kobiety i dzieci uszkodzonymi kapsułkami, ponieważ lek jest w stanie wchłonąć przez skórę właściwą..

Finasteryd jest lekiem, który pomaga zmniejszyć 5-alfa-dihydrotestosteron nie tylko we krwi, ale także w tkankach gruczołu krokowego 24 godziny po podaniu. Pomaga hamować stymulację testosteronu, co może powodować rozwój nowotworu..

Jest eksperymentalnie stosowany w leczeniu raka prostaty i według statystyk jest o 25% skuteczniejszy niż placebo..

Leki stosowane w leczeniu łagodnego przerostu prostaty:

Zawierający substancję czynną dutasteryd:

Zawierający substancję czynną finasteryd:

Cechy terapii inhibitorami 5-alfa-reduktazy w gruczolaku prostaty

Za pomocą blokerów możliwe jest zmniejszenie wielkości odpowiednio dużego gruczolaka o 20%. Przy długotrwałym stosowaniu leków może wystąpić ciężka remisja, a także proces oddawania moczu.

Ale pomimo faktu, że leki są uważane za dość skuteczne, najlepiej stosować złożone leczenie, które nie tylko przyczynia się do rozwoju stabilnej remisji, ale także przywróci mężczyznę zdrowie i pewność siebie. Stosowanie leku jest surowo zabronione dla mężczyzn, którzy będą mieć dziecko, ponieważ może to wywołać rozwój wad rozwojowych płodu.

Skutki uboczne

W większości przypadków inhibitory 5-alfa reduktazy są dobrze wchłaniane przez organizm i rzadko powodują działania niepożądane. Główny cios występuje w pierwszym roku przyjęcia, gdy ciało nie jest jeszcze zaznajomione z lekiem.

Może również rozwinąć się nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy, co jest uważane za oznakę odpowiedzi immunologicznej w ciele. Może pojawić się silne bicie serca, a także wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych. Skóra może być pokryta niewielką wysypką, pokrzywką lub swędzeniem..

Układ rozrodczy najczęściej cierpi, ponieważ skutkami ubocznymi są: naruszenie wytrysku, pojawienie się bólu w gruczołach sutkowych, ból w jądrach, początek niepłodności męskiej lub spadek jakości nasienia.

Dihydrotestosteron u kobiet i mężczyzn: funkcje, przyczyny wzrostu i spadku

Dihydrotestosteron jest jednym z przedstawicieli grupy androgenowej, biologicznie aktywnej formy hormonu testosteronu, który powstaje w wyniku działania enzymu reduktazy 5-alfa w komórkach docelowych.

Dehydrotestosteron (DHT) powstaje z wolnego testosteronu i androstendionu w tkankach zależnych od androgenów. Głównym miejscem powstawania i wydzielania testosteronu są komórki Leydiga (komórki śródmiąższowe jąder). Biosynteza hormonów odbywa się również w korze nadnerczy. Proces konwersji testosteronu ułatwia tkankowy enzym reduktazy 5-alfa. Działając na testosteron w komórkach docelowych (mięśnie, skóra, tkanka tłuszczowa), dodaje dwa atomy wodoru do struktury testosteronu. Pod działaniem układów enzymatycznych zwiększa się aktywność testosteronu, zaczyna on przekształcać się w 5α-dihydrotestosteron.

Niedobór dihydrotestosteronu u kobiet charakteryzuje się zmniejszeniem masy mięśniowej, labilnością nastroju, tendencją do depresji, zmniejszeniem libido, zmniejszeniem odcienia i grubości skóry.

Metabolit testosteronu znajduje się w wielu tkankach ciała (w prostacie, zewnętrznych narządach płciowych, pęcherzykach nasiennych, niektórych obszarach skóry, mieszkach włosowych). Przekształcony dehydrotestosteron ma bardziej znaczący efekt androgenny niż jego początkowa postać - testosteron, według wielu wskaźników, jego aktywność androgenna w tkankach obwodowych jest 3-4 razy wyższa.

Funkcje DHT u kobiet i mężczyzn

Główne funkcje DHT w męskim ciele są związane z tworzeniem i rozwojem układu rozrodczego i cech płciowych. Dihydrotestosteron u mężczyzn ma następujące działanie:

  • stymuluje spermatogenezę;
  • hamuje wydzielanie hormonu luteinizującego w przedniej części przysadki mózgowej;
  • wpływa na funkcjonalne dojrzewanie komórek gonadotropowych w adenohypofizie;
  • stymuluje rozwój gruczołu krokowego i zewnętrznych narządów płciowych w okresie prenatalnym, promuje ich wzrost w okresie dojrzewania;
  • tworzy wtórne cechy płciowe;
  • reguluje budowę i rozwój układu kostnego, wzrost mięśni;
  • ma stymulujący wpływ na układ nerwowy;
  • reguluje libido;
  • odpowiedzialny za produkcję sebum;
  • wpływa na mieszki włosowe, jest odpowiedzialny za wzrost włosów seksualnych.

DHT jest również wytwarzany w ciele kobiety. Głównym źródłem produkcji dihydrotestosteronu u kobiet jest kora nadnerczy, komórki jajnika, konwersja z prekursorów hormonów steroidowych w wątrobie, mięśniach, skórze i tkance tłuszczowej.

Funkcje DHT w ciele kobiety:

  • wpływa na metabolizm węglowodanów, białek, wody i tłuszczów;
  • określa rozwój szkieletu i mięśni szkieletowych;
  • reguluje pocenie się;
  • aktywuje gruczoły łojowe;
  • tworzy libido.

Norma DHT

Najbardziej znaczący wzrost poziomu dihydrotestosteronu obserwuje się w okresie nastoletnim, szczyt jego produkcji przypada na 25 lat. Z wiekiem wydzielanie hormonów stopniowo maleje..

W przypadku zaburzeń czynnościowych możliwe jest znormalizowanie równowagi hormonalnej bez interwencji leku za pomocą korekty stylu życia.

  • do 10 lat: 5–25 pg / ml u dziewcząt i 5–50 pg / ml u chłopców;
  • od 10 do 12 lat: 24-450 pg / ml u dziewcząt, 5-50 pg / ml u chłopców;
  • od 13 do 18 lat: 24-450 pg / ml u dziewcząt i 250-700 pg / ml u chłopców;
  • od 18 do 50 lat: 24-450 pg / ml u kobiet i 250-990 pg / ml u mężczyzn;
  • od 50 lat: 10–181 pg / ml u kobiet, 250–700 pg / ml u mężczyzn.

Odchylenia w wydzielaniu DHT mogą prowadzić do poważnych zaburzeń w działaniu różnych układów ciała.

Zmniejszony DHT

Najczęściej niższy poziom hormonu obserwuje się u mężczyzn po 30-40 latach.

Przyczyny spadku poziomu DHT u mężczyzn

  • otyłość;
  • cukrzyca;
  • Niedobór reduktazy 5-alfa;
  • niedobór androgenów;
  • hipogonadyzm (niewydolność narządów płciowych).
  • przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego;
  • Zespół Morrisa (zespół feminizacji jąder).

Objawy obniżenia poziomu DHT u mężczyzn:

  • kobiece złogi tłuszczu (uda, pośladki);
  • opóźniony rozwój seksualny u nastolatków, nieproporcjonalny wzrost kończyn;
  • kształtowanie sylwetki według proporcji kobiet;
  • zmniejszony rozmiar penisa, jego nienormalna struktura;
  • powolny wzrost włosów na twarzy, w okolicy pachwinowej, pod pachami;
  • depresja, labilność emocjonalna;
  • szybka zmęczenie;
  • brak masy mięśniowej;
  • impotencja, zmniejszone popęd płciowy;
  • zaburzenia rozrodczości, zmiany w spermogramie.

Patologie przysadki, jajników, nadnerczy i chorób, którym towarzyszy niedobór tkanki tłuszczowej, mogą prowadzić do rozwoju niedoboru androgenów u kobiet. Niedobór DHT u kobiet charakteryzuje się zmniejszeniem masy mięśniowej, labilnością nastroju, tendencją do depresji, zmniejszeniem libido, zmniejszeniem odcienia i grubości skóry.

Gdy dihydrotestosteron jest podwyższony

Podwyższony poziom dihydrotestosteronu u mężczyzn może wskazywać na następujące zaburzenia:

  • guz nadnerczy;
  • guzy narządów płciowych;
  • łagodne i złośliwe guzy gruczołu krokowego;
  • hipergonadyzm (nadmierna aktywność hormonalna gonad);
  • choroby sercowo-naczyniowe.

Nadmiar DHT może być również spowodowany podawaniem leków zawierających androgeny.

Główne funkcje DHT w męskim ciele są związane z tworzeniem i rozwojem układu rozrodczego i cech płciowych.

Objawy zwiększonego DHT u mężczyzn:

Możliwe przyczyny podwyższonego poziomu hormonów u kobiet:

  • guzy nadnerczy;
  • cukrzyca;
  • guzy wytwarzające androgeny w nadnerczach lub jajniku;
  • niedożywienie, otyłość;
  • patologia podwzgórza;
  • leki hormonalne.

Fizjologiczny wzrost lub spadek DHT obserwuje się w okresie dojrzewania, u kobiet przed i po menopauzie, podczas ciąży i karmienia piersią.

Jeśli DHT jest podwyższony, może to powodować wiele patologii. Nadmiernie wysoki poziom DHT u kobiet charakteryzuje się następującymi objawami:

  • hirsutyzm;
  • rozproszone przerzedzenie włosów na głowie;
  • nadmierne pocenie;
  • zgrubienie głosu;
  • trądzik, łojotok;
  • rozwój szkieletu typu męskiego;
  • otyłość;
  • przerost łechtaczki i warg sromowych;
  • niewydolność cyklu miesiączkowego, brak owulacji;
  • bezpłodność.

Diagnoza zaburzeń hormonalnych

Badanie podejrzenia naruszenia syntezy DHT obejmuje, oprócz samego badania hormonalnego, badanie historii dziedzicznej, badania urologicznego lub ginekologicznego, ultradźwięków, analizy genetycznej.

Próbka krwi do badania na obecność dihydrotestosteronu jest pobierana z żyły. Analiza podawana jest na czczo, od ostatniego posiłku powinno upłynąć przynajmniej osiem godzin. Można pić wodę. W przeddzień badania należy wykluczyć zwiększony stres psycho-emocjonalny i fizyczny, tłuste pokarmy, alkohol, palenie tytoniu, badania ultrasonograficzne i radiologiczne. Kobietom zaleca się określenie poziomu DHT na początku cyklu miesiączkowego. Aby ocenić status androgenny organizmu, konieczne jest kilkakrotne przeprowadzenie analizy w określonych odstępach czasu.

Najbardziej znaczący wzrost poziomu dihydrotestosteronu obserwuje się w okresie nastoletnim, szczyt jego produkcji przypada na 25 lat. Z wiekiem wydzielanie hormonów stopniowo maleje..

Jeśli konieczne jest wykluczenie procesów nowotworowych, wykonuje się CT nadnerczy, mózgu i innych narządów..

Jak znormalizować poziom DHT

Główną metodą leczenia zaburzeń wydzielania DHT jest leczenie farmakologiczne. Konkretne leki i czas trwania leczenia określa lekarz.

Obniżenie poziomu dihydrotestosteronu w praktyce klinicznej odbywa się za pomocą androgenów steroidowych i niesteroidowych. Leki te hamują syntezę DHT lub zapobiegają jej wiązaniu z receptorami komórek docelowych. W przypadku przedwczesnego dojrzewania płciowego u dzieci płci męskiej stosuje się środki, które mogą zmniejszać wydzielanie hormonów przysadki mózgowej i podwzgórza. Jeśli poziom dihydrotestosteronu jest podwyższony u kobiet, przepisywane są leki zawierające metforminę i spironolakton. Przy zwiększonej aktywności 5-alfa reduktazy stosowane są inhibitory tego enzymu..

Jeśli odchylenie poziomu hormonu od normy wiąże się z guzem nadnerczy lub jąder, konieczne jest chirurgiczne lub radiologiczne leczenie nowotworu.

Jeśli poziom hormonów zostanie obniżony, zalecana jest hormonalna terapia zastępcza..

W przypadku zaburzeń czynnościowych można normalizować równowagę hormonalną bez interwencji medycznej za pomocą korekty stylu życia: uprawiania sportu, korygowania masy ciała, normalizacji pracy i odpoczynku oraz porzucania złych nawyków. Zbilansowana dieta może do pewnego stopnia podnieść poziom androgenów - dietę należy wzbogacić o witaminy, minerały i białko. Ważne jest, aby unikać stresu psycho-emocjonalnego, ponieważ uwalniany podczas stresu kortyzol hamuje syntezę męskich hormonów płciowych.

Hormon dihydrotestosteronu u kobiet i mężczyzn

Dihydrotestosteron jest hormonem androgennym, który jest biologicznie aktywną formą testosteronu. Jego powstawanie zachodzi pod wpływem enzymu 5-alfa reduktazy w korze nadnerczy, a także w komórkach docelowych zlokalizowanych w tkance tłuszczowej, mięśniach i skórze. Dwa atomy wodoru są dodawane do struktury atomu testosteronu, w wyniku czego aktywność hormonu wzrasta czterokrotnie i następuje jego konwersja do dihydrotestosteronu.

Produkt metabolizmu testosteronu jest wykrywany w narządach płciowych, mieszkach włosowych, niektórych częściach skóry.

Hormon działa u mężczyzn i kobiet

Dihydrotestosteron u mężczyzn wykonuje następujące funkcje:

  • stymuluje rozwój nasienia;
  • ma wpływ na mieszki włosowe (odpowiedzialny za porost włosów);
  • hamuje produkcję przedniego płata przysadki mózgowej hormonu luteinizującego;
  • wpływa na dojrzewanie w adenohypofizie komórek gonadotropowych;
  • odpowiedzialny za produkcję gruczołów łojowych łoju;
  • stymuluje układ nerwowy;
  • odpowiedzialny za rozwój zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych w okresie prenatalnym oraz wzrost narządów płciowych w okresie dojrzewania;
  • stymuluje pożądanie seksualne;
  • odpowiedzialny za powstawanie wtórnych cech płciowych.

Funkcje dihydrotestosteronu u kobiet:

  • wpływa na metabolizm węglowodanów;
  • odpowiedzialny za libido;
  • wpływa na metabolizm tłuszczów w wodzie;
  • reguluje pocenie się;
  • wpływa na funkcjonowanie gruczołów łojowych;
  • wpływa na rozwój szkieletu i mięśni szkieletowych;
  • zaangażowany w metabolizm białek.

Normy hormonalne

Najwięcej dihydrotestosteronu obserwuje się w okresie dojrzewania i młodości (do 25 lat). Następnie jego ilość maleje.

Norma hormonu u mężczyzn:

  • chłopcy poniżej 12 lat: od 5 do 50 pg / ml;
  • młodzież w wieku 13–18 lat: od 250 do 700 pg / ml;
  • dorośli w wieku 18-50 lat i powyżej 50 lat: odpowiednio od 250 do 990 pg / ml i od 250 do 700 pg / ml.

Poziom dihydrotestosteronu u kobiet może się zmniejszyć w wyniku chorób powodujących niedobór tkanki tłuszczowej, nowotworów złośliwych lub łagodnych lub patologii narządów wytwarzających hormony.

Norma dihydrotestosteronu u kobiet:

  • dziewczynki poniżej 10 lat: od 5 do 25 pg / ml;
  • młodzież w wieku 10–18 lat: od 24 do 450 pg / ml;
  • dorośli w wieku 18–50 lat i powyżej 50 lat: odpowiednio od 24 do 450 pg / ml i od 10 do 181 pg / ml.

Zwiększony poziom dihydrotestosteronu

Przyczyną podwyższonego poziomu dihydrotestosteronu zarówno u kobiet, jak i mężczyzn może być:

  • łagodne lub złośliwe nowotwory w nadnerczach, jajniku, prostacie, podwzgórzu;
  • cukrzyca;
  • nadmierna aktywność hormonalna gruczołów płciowych;
  • choroby serca i naczyń;
  • terapia hormonalna;
  • otyłość.

W wyniku nadmiernego poziomu hormonu w ciele mężczyzny może rozwinąć się pobudliwość i nadpobudliwość. Występuje łysienie i trądzik, jądra mogą być zmniejszone, pojawia się niepłodność.

Na fakt, że dihydrotestosteron jest podwyższony u kobiet, wskazują następujące objawy:

  • typ męski (szerokie ramiona i wąskie biodra);
  • nadmierne pocenie;
  • zmiana głosu (staje się niegrzeczna);
  • wzrost włosów typu męskiego (twarde włosy armatnie w kończynach dolnych i górnych, twarzy, plecach, brzuchu);
  • przerzedzenie włosów na głowie;
  • przerost narządów płciowych (powiększenie łechtaczki i warg sromowych mniejszych);
  • tłusty łojotok;
  • trądzik
  • brak miesiączki lub nieregularna miesiączka;
  • bezpłodność.

Zredukowany dihydrotestosteron

Najczęściej hormon obniża się u mężczyzn po czterdziestu latach. Powodem tego jest niedobór reduktazy 5-alfa, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, niewydolność narządów płciowych lub zespół Morrisa. Ponadto w przypadku cukrzycy lub otyłości może wystąpić obniżenie poziomu dihydrotestosteronu..

Spadek poniżej normalnego poziomu hormonu może być związany ze stosowaniem niektórych leków (androgenów, glukokortykoidów, leków przeciwpadaczkowych i przeciwgrzybiczych, antybiotyków tetracyklinowych lub leków moczopędnych).

Oznaki, że mężczyzna ma niski poziom dihydrotestosteronu, obejmują:

  • opóźniony rozwój seksualny w okresie dojrzewania;
  • nieproporcjonalny wzrost rąk i nóg;
  • postać kobieca (szerokie biodra i wąskie ramiona);
  • tłuszcz w ciele według rodzaju żeńskiego (w pośladkach i udach);
  • małe rozmiary narządu płciowego lub jego nienormalna struktura;
  • zmniejszone libido;
  • naruszenie erekcji;
  • brak zarostu, powolny wzrost w okolicy narządów płciowych i pod pachami;
  • osłabienie mięśni i brak masy mięśniowej;
  • zaburzenia reprodukcyjne;
  • nadmierna emocjonalność, częsta depresja.

Poziom dihydrotestosteronu u kobiet może się zmniejszyć w wyniku chorób powodujących niedobór tkanki tłuszczowej, nowotworów złośliwych lub łagodnych lub patologii narządów wytwarzających hormon. Może to wystąpić w postaci następujących objawów:

  • częste wahania nastroju;
  • skłonność do stanów depresyjnych;
  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • naruszenie napięcia mięśniowego;
  • zmniejszenie grubości skóry.

Test dihydrotestosteronu

Aby określić poziom hormonu dihydrotestosteronu w ciele, stosuje się krew żylną. Materiał jest pobierany rano..

Trzy dni przed testem należy anulować terapię lekami, które wpływają na ilość hormonu, dzień przed spożyciem materiału nie można wykonywać zdjęć rentgenowskich.

W przeddzień badania musisz zrezygnować z tłustych potraw i alkoholu, a także zmniejszyć aktywność fizyczną, a 8 godzin przed analizą nie możesz jeść jedzenia i palić. Przed przejściem analizy należy unikać stresu i stresu emocjonalnego..

Najczęściej hormon obniża się u mężczyzn po czterdziestu latach. Powodem tego jest niedobór reduktazy 5-alfa, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, niewydolność narządów płciowych lub zespół Morrisa.

Kobiety powinny zostać przetestowane pod kątem tego hormonu na początku cyklu miesiączkowego, a następnie powtórzone po kilku dniach (w celu oceny statusu androgennego). W niektórych przypadkach potrzebne są dalsze badania..

Analiza dla dihydrotestosteronu jest zalecana w następujących przypadkach:

  • wrodzony niedobór reduktazy 5-alfa;
  • potrzeba oceny statusu androgenów lub skuteczności stosowania inhibitorów 5-alfa-reduktazy;
  • impotencja.

Normalizacja poziomu dihydrotestosteronu

Korekta poziomu dihydrotestosteronu odbywa się za pomocą leków. W zależności od przyczyn patologii można przepisać następujące leki w celu obniżenia lub zwiększenia poziomu dihydrotestosteronu:

  • proste androgeny lub androgeny o połączonym działaniu (blokery receptorów androgenowych, pochodne progestyn i androgenów);
  • blokery wydzielania i biosyntezy gonadotropin przysadkowych (estrogenów, progestyn) i hormonów podwzgórza;
  • stymulanty do syntezy steroidów płciowych, które wiążą globulinę (hormony tarczycy);
  • inhibitory biosyntezy androgenów;
  • Inhibitory 5-alfa reduktazy;
  • stymulatory katabolizmu androgenów.

Leczenie jest przepisywane przez lekarza po konsultacji w pełnym wymiarze godzin i wszystkich niezbędnych badaniach.

Jeśli łagodne lub złośliwe nowotwory są przyczyną nierównowagi hormonalnej, konieczna jest operacja lub radioterapia.

Najwięcej dihydrotestosteronu obserwuje się w okresie dojrzewania i młodości (do 25 lat). Następnie jego ilość maleje.

W przypadku niewielkiego wzrostu lub spadku poziomu hormonu jego korekta jest możliwa bez użycia leków. Aby to zrobić, osoba potrzebuje:

  1. Normalizuj odżywianie, wyklucz z diety tłuste i zawierające barwniki oraz konserwanty. Menu powinno zawierać warzywa, owoce, a także żywność zawierającą białko.
  2. Odmawiać złych nawyków.
  3. Prawidłowa masa ciała, schudnij.
  4. Normalizuj czas wolny i pracę.
  5. Zwiększ aktywność fizyczną.
  6. Unikaj stresujących sytuacji, ponieważ wytwarzany kortyzol hamuje syntezę dihydrotestosteronu.

W celu znormalizowania poziomu dihydrotestosteronu w organizmie może być wymagany długi okres. W przyszłości należy go okresowo monitorować. Jeśli istnieją oznaki wskazujące na zmianę w tle hormonalnym, należy skonsultować się z endokrynologiem w celu uzyskania porady.

Dihydrotestosteron: wpływ na organizm, przyczyny i leczenie nieprawidłowości

Dihydrotestosteron jest najsilniejszym hormonem płciowym u mężczyzn. Składnik steroidowy jest wytwarzany z testosteronu z powodu ekspozycji na niektóre enzymy. Wpływa na rozwój narządów płciowych i prostaty, wspiera normalne funkcje erekcji, wysokie libido. Jest produkowany głównie w jądrach mężczyzn, niewielka część jest wytwarzana za pomocą nadnerczy. Maksymalne stężenie jest wykrywane w skórze narządów płciowych i w mieszkach włosowych. Rozważmy bardziej szczegółowo, czym jest dihydrotestosteron (DHT) i jaka jest jego funkcja?

Funkcje dihydrotestosteronu

Testosteron i dihydrotestosteron to dwa hormony, które określają funkcjonowanie męskiego układu rozrodczego. Substancje te różnią się między sobą. DHT jest hormonem, który bardziej oddziałuje z receptorami odpowiednio na poziomie komórkowym, występuje duża aktywność androgenna.

Ponieważ dihydrotestosteron wpływa bardziej na funkcjonowanie narządu gruczołowego niż testosteron, stosuje się go w leczeniu różnych patologii prostaty. W sytuacji, gdy dihydrotestosteron jest podwyższony u mężczyzn, narząd gruczołowy zaczyna gwałtownie powiększać się, co prowadzi do różnych chorób gruczołu.

Warto wiedzieć: stężenie dihydrotestosteronu w męskim ciele zależy od poziomu testosteronu we krwi. Im wyższa zawartość ostatniego hormonu, tym więcej wytwarzanego DHT. Dlatego, aby utrzymać normalny poziom androgenów, konieczne jest kontrolowanie ilości testosteronu, który jest regulowany przez przysadkę i podwzgórze.

Dihydrotestosteron wpływa bezpośrednio na rozwój fizyczny mężczyzn, obecność włosów na ciele, twarzy, klatce piersiowej i okolicy pachwinowej. Jego ilość we krwi determinuje normalne tworzenie i rozwój narządów płciowych, prostaty. Substancja hormonalna wpływa na zachowanie seksualne mężczyzny, więc jej niedobór często prowadzi do zaburzeń erekcji, zmniejszenia libido.

Przyczyny i objawy odchyleń

Co to jest dihydrotestosteron? Jest to substancja obecna w ciele mężczyzn i kobiet. Przedstawiciele silniejszego seksu mają podobny do fali wzrost i spadek zawartości DHT przez całe życie. Po urodzeniu chłopca wykrywa się wzrost do 120–850 pg / ml. Z czasem poziom spada do 30 pg / ml. W okresie dojrzewania występuje wzrost, a w wieku 25 lat odnotowuje się maksymalne stężenie.

Normalne stężenie DHT różni się w różnych okresach życia. Wartości graniczne diagnozuje się po 15 roku życia. Zwykle minimalna wartość wynosi 250 jednostek, a krańcowy wskaźnik to 990 jednostek.

Tak więc, co jest rozważane DHT. Jaka jest etiologia udoskonalenia? Przyczyny nadmiernej ilości hormonu androgenowego leżą w nadmiernym wydzielaniu gruczołów płciowych. Patogeneza podwyższonego poziomu opiera się na następujących chorobach:

  • Łagodny rozrost narządów gruczołowych;
  • Nadmierna aktywność gonad;
  • Zaburzenie czynnościowe gonad;
  • Prowadzenie hormonalnej terapii zastępczej;
  • Masy guzów zlokalizowane w układzie moczowo-płciowym i nadnerczach;
  • Niedobór androgenów związany z wiekiem mężczyzny.

Wysoka zawartość dihydrotestosteronu u mężczyzn objawia się różnymi objawami. Dominującym objawem są problemy z linią włosów - włosy zaczynają wypadać, co prowadzi do łysienia. Jeśli DHT wzrośnie w dzieciństwie, wtedy wzrośnie masa mięśniowa, nastąpi mutacja głosu, a wzrost przyspieszy. Obserwuje się również niekontrolowany wzrost jąder, prostaty, narządu rodnego. Pigmentacja skóry w mosznie.

Interesujące: niektórzy naukowcy uważają, że podwyższone stężenie dihydrotestosteronu u mężczyzn wydaje się być jednym z czynników nieprzystosowania społecznego. Wynika to z faktu, że mężczyźni o wysokim poziomie DHT zachowują się agresywnie, wykazują zachowania impulsywne, popełniają różne przestępstwa.

Kiedy przyczyną wzrostu DHT jest guz w jądrach lub tkankach nadnerczy, wówczas u pacjentów na wczesnym etapie procesu patologicznego wszystkie objawy są nieobecne. Klinika objawia się z czasem. Obserwuje się intensywność i nasilenie objawów na tle złośliwości procesu..

Niski poziom dehydrotestosteronu rozwija się z powodu nieprawidłowości wrodzonej natury. Gdy enzym reduktazy 5-alfa jest nieobecny w ciele mężczyzny, testosteronu nie można przekształcić w dihydrotestosteron. Najczęściej patologię diagnozuje się we wczesnym wieku, ponieważ odchylenia w rozwoju narządów rozrodczych są zauważalne wizualnie.

Zmniejszenie DHT ma następujące przyczyny:

  1. Podstawowa forma hipogonadyzmu.
  2. Wtórny hipogonadyzm.
  3. W PIEKLE.
  4. Stosowanie leków zawierających reduktazę 5-alfa.

W okresie dojrzewania niewielka ilość DHT we krwi objawia się opóźnieniem dojrzewania lub opóźnieniem dojrzewania. Objawy obejmują brak włosów na twarzy, nie powstaje budowa typu męskiego, penis, jądra, prostata nie rosną.

Jeśli niedobór dihydrotestosteronu obserwuje się u mężczyzn w wieku dorosłym, wówczas pacjent ma zmniejszenie masy mięśniowej, wzrost linii włosów spowalnia, pożądanie seksualne jest znacznie zmniejszone, siła działania maleje, erekcja pogarsza się i rozwija się niepłodność.

Analiza DHT

Dehydrotesteron, co to jest? Jest to hormon, bez którego normalne funkcjonowanie układu rozrodczego nie jest możliwe. Zwykle stężenie hormonu u dorosłego mężczyzny wynosi od 250 do 990 jednostek. Wskazania do analizy są następujące:

  • Niewystarczająca reduktazy 5-alfa;
  • Terapia lekami, w tym reduktazy 5-alfa;
  • Niedobór androgenów u mężczyzn;
  • Szybkie łysienie;
  • Nieuzasadnione powiększenie prostaty lub naruszenie procesu oddawania moczu;
  • Objawy łojotoku, trądziku;
  • Brak włosów w pachach, pachwinie;
  • Micropenis - patologiczny rozmiar penisa, którego długość nie przekracza 4 centymetrów podczas erekcji lub przy maksymalnym rozciągnięciu narządu;
  • Impotencja, zaburzenia erekcji, zmniejszona potencja;
  • Ocena statusu androgenów.

Aby uzyskać informacje, przyjmowanie płynu biologicznego do zawartości dihydrotestosteronu odbywa się kilka razy po pewnym okresie czasu. Przedłożenie kolejnych analiz jest konieczne w tym samym czasie i na tych samych warunkach - eliminuje to otrzymanie fałszywego wyniku.

30 minut przed oddaniem krwi nie jest dozwolone. Musimy spróbować się zrelaksować, nie możemy się denerwować, ponieważ stres lub silny stres mogą wpływać na wynik testu laboratoryjnego. Pobieranie próbek krwi nie jest przeprowadzane po zabiegach fizjoterapii, masażu, prześwietlenia lub USG.

Na stężenie hormonu wpływają leki. Jeśli pacjent przyjmuje jakieś pigułki lub wykonuje zastrzyki, należy powiadomić lekarza. Leki mogą zwiększać DHT we krwi - gonadotropina, tamoksyfen, goserelina; niższe poziomy hormonów kortykosteroidy, siarczan magnezu, ketokonazol, tetracyklina.

Wyniki badań laboratoryjnych, które określają zawartość dihydrotestosteronu we krwi, nie są ostateczną diagnozą. Mają wartość informacyjną dla lekarza specjalisty, są używane tylko w połączeniu z innymi analizami..

Leczenie nierównowagi DHT

Leczenie nierównowagi hormonalnej przeprowadza się po pełnej diagnozie pacjenta. Podczas terapii konieczne jest okresowe monitorowanie parametrów laboratoryjnych - poziomu testosteronu, DHT i innych hormonów. Schemat leczenia jest zalecany przez urologa lub endokrynologa.

Jeśli przyczyną wysokiego poziomu DHT jest guz w jądrach lub nadnerczach, wówczas wykonywana jest operacja. Operacja jest konieczna w przypadku raka. W razie potrzeby leczenie chirurgiczne uzupełnia się chemioterapią lub radioterapią.

Na tle nadmiernej aktywności reduktazy 5-alfa stosuje się blokery tej substancji enzymatycznej. Przepisuj takie leki:

  1. Finasteryd Lek został zsyntetyzowany 30 lat temu. Jego działanie jest podobne do działania reduktazy alfa typu II. Lek pomaga zmniejszyć stężenie DHT o 70-90% w stosunku do poziomu początkowego..
  2. Dutasteride to narzędzie, które łączy się z substancjami enzymatycznymi zarówno pierwszego, jak i drugiego rodzaju. Z tego powodu zauważono wysoką skuteczność terapeutyczną - zmniejsza dihydrotestosteron o 95-99%.

Na zawartość hormonów we krwi wpływają leki o działaniu antyandrogennym. Wpływają na produkcję dihydrotestosteronu lub zapobiegają jego wiązaniu z komórkami docelowymi. Antyandrogeny są typu steroidowego (spironolakton) i niesteroidowego (anandron). Na tle wczesnego dojrzewania stosuje się leki hamujące syntezę hormonów w przysadce i podwzgórzu chłopca.

Hormonalna terapia zastępcza jest wykonywana w celu zwiększenia DHT. Większość zdjęć klinicznych wykorzystuje leki na bazie testosteronu. Jeśli występują zaburzenia czynnościowe, zaleca się mężczyźnie zmianę stylu życia. Konieczna jest normalizacja trybu snu i odpoczynku, porzucenie niebezpiecznych nawyków, dobre odżywianie, uprawianie sportu.

Dihydrotestosteron u kobiet: przyczyny wzrostu i spadku poziomu hormonów

Dihydrotestosteron u kobiet, podobnie jak inne hormony, odgrywa ważną rolę w organizmie. Dihydrotestosteron jest najsilniejszym androgenem, który jest niezbędny do wzrostu kości i włosów kobiety, tworzenia jej libido i regulacji gruczołów łojowych. Poziom dihydrotestosteronu we krwi kobiety nie powinien przekraczać dopuszczalnych limitów lub być niższy niż normalnie, w przeciwnym razie poważne nieprawidłowości w działaniu wszystkich układów ciała.

Dihydrotestosteron a ciało kobiety

Aby zrozumieć rolę dihydrosteronu w ciele kobiety, musisz zrozumieć, co to jest i jak powstaje.

Dihydrotestosteron jest męskim hormonem, który dominuje wraz z hormonami żeńskimi. Androgen, czyli męski hormon, jest wydzielany przez korę nadnerczy, a częściowo przez jajniki. Powstaje z testosteronu (męskiego hormonu płciowego) z udziałem specjalnego enzymu, związku białkowego - reduktazy 5-alfa.

Dihydrotestosteron ma silniejsze działanie niż testosteron i jest bardzo ważny dla kobiecego ciała.

Rola DHT w ciele kobiety:

  • uczestniczy w pracy gruczołów łojowych i regulacji pocenia;
  • odpowiedzialny za wzrost włosów, mięśni i tkanki kostnej kobiety;
  • reguluje libido kobiet;
  • jest integralną częścią metabolizmu tłuszczów, białek i węglowodanów w organizmie.

Norma dihydrotestosteronu u kobiet i mężczyzn

Aby określić wszelkie odchylenia w produkcji dihydrotestosteronu w ciele kobiety lub mężczyzny, specjaliści używają standardowych wskaźników. Stężenie dihydrosteronu w ciele kobiety określa się za pomocą klinicznego badania krwi, a następnie wskaźniki są porównywane ze standardem.

Tabela norm wskaźnika dihydrotestosteronu u mężczyzn i kobiet według wieku:

Wiek latNorma dla kobiet, pg / mlNorma dla mężczyzn, pg / ml
Do 105-255-50
10–1224–4505-50
13–1824–450250–700
18–5024–450250–990
Ponad 5010–181250–700

U kobiet w wieku rozrodczym liczba mieszcząca się w zakresie 24–250 pg / ml jest uważana za normę dla dihydrotesteronu, ale w okresie pomenopauzalnym wskaźnik ten jest nieznacznie zmniejszony. Szczytowa aktywność dihydrotestosteronu w organizmie występuje właśnie w okresie przejściowym nastolatków, kiedy następuje dojrzewanie. Na tym etapie poziom dihydrotestosteronu we krwi jest niezwykle ważny, ponieważ ten androgen jest odpowiedzialny za harmonijny rozwój organizmu.

Zwiększone poziomy dihydrotestosteronu

Za normalne funkcjonowanie narządów płciowych i wszystkich układów organizmu odpowiada równowaga hormonów męskich i żeńskich. Jeśli poziom hormonu dihydrotestosteronu w ciele kobiety lub dziewczynki zostanie zwiększony, wówczas wiele systemów zawiedzie. Na przykład w okresie dojrzewania dziewczęta wykazują pierwsze oznaki wzrostu dihydrotestosteronu w organizmie:

  • trądzik młodzieńczy, trądzik;
  • nieregularny cykl miesiączkowy lub jego całkowity brak;
  • męski szkielet rozwija się;
  • powstaje niegrzeczny głos.

Czynniki te nie są odchyleniem od normy, jednak jeśli cykl nie powróci do normy po dwóch latach, może to oznaczać wzrost dihydrotestosteronu.

Hormonalne zaburzenia dihydrotestosteronu często występują w wieku dorosłym.

U kobiety z podwyższonym poziomem dihydrotestosteronu obserwuje się następujące objawy:

  • wzrost włosów na ciele jest nasilony, w szczególności na twarzy, powyżej górnej wargi;
  • pocenie się zwiększa;
  • wypadają włosy;
  • wzrost masy ciała;
  • zwiększone pożądanie seksualne;
  • zwiększa się rozmiar łechtaczki i warg sromowych;
  • tłusta skóra problemowa.

Ważny! Wystąpienie jednego z tych objawów może nie wskazywać na podwyższony poziom dihydrotestosteronu we krwi, ale są one jednym z powodów, dla których warto udać się do lekarza.

U mężczyzn głównymi objawami zwiększonego dihydrotestosteronu są wypadanie włosów i zachowania agresywne w wyniku rozwoju gruczolaka prostaty lub niepłodności. Jeśli chodzi o ciało kobiety, przyczyny wzrostu dihydrotestosteronu we krwi wskazują na obecność następujących patologii:

  • androgenny guz nadnercza;
  • zaburzenia metaboliczne w ciele kobiety;
  • policystyczny jajnik;
  • bezpłodność;
  • cukrzyca;
  • wrodzone lub nabyte zmiany patologiczne w podwzgórzu (odcinek międzymózgowia, odpowiada za pracę wielu układów w ciele, w tym nadnercza).
do treści ↑

Zredukowany dihydrotestosteron

Zdarza się również, że hormon dihydrotestosteron jest słabo produkowany u kobiet, jego poziom jest znacznie niższy niż normalnie.

Poziom dihydrotestosteronu zmniejsza się z kilku powodów:

  • niedobór androgenów;
  • Zespół Morrisa (wrodzone zaburzenia w rozwoju seksualnym).
  • cukrzyca.

Obniżenie poziomu testosteronu i dihydrotestosteronu można określić za pomocą znaków zewnętrznych. Na przykład u mężczyzn ze spadkiem dihydrotestosteronu, wypadaniem włosów, zmniejszeniem masy mięśniowej, nieproporcjonalnym rozwojem części ciała i otyłością żeńską.

Jeśli chodzi o kobiety, obniżony poziom dihydrotestosteronu objawia się następującymi czynnikami:

  • znacznie zmniejszone pożądanie seksualne;
  • bezsenność, zmęczenie;
  • sucha skóra.

Ważny! Tylko specjalista będzie w stanie ustalić prawdziwą przyczynę manifestacji takich objawów, badając wyniki analizy w celu ustalenia poziomu dihydrotestosteronu we krwi kobiety. Brak równowagi dihydrosteronu może nie zostać potwierdzony.

Przygotowanie do testu

Jeśli udałeś się do lekarza z opisanymi objawami, prawdopodobnie skieruje cię do analizy w celu ustalenia poziomu dihydrotestosteronu we krwi.

Aby analiza poziomu dihydrotestosteronu wykazała najbardziej poprawne wyniki, konieczne jest odpowiednie przygotowanie:

  1. Analizę oznaczania poziomu dihydrotestosteronu u kobiet najlepiej przeprowadzić na czczo. Jeśli nie możesz się obejść bez jedzenia, wtedy możesz pić herbatę lub niegazowaną wodę. Kolacja w przeddzień badania powinna być lekka, niskotłuszczowa i niskokaloryczna..
  2. Trzy dni przed analizą poziomu dihydrotestosteronu we krwi konieczne jest porzucenie alkoholu, palenia i silnych leków.
  3. Unikaj stresujących sytuacji.
  4. Analiza może dać nieprawidłowe wyniki, jeśli w przeddzień pacjenta wykonano USG, prześwietlenie, MRI lub masaż.
  5. Pamiętaj, aby poinformować specjalistę o przyjmowaniu leków, których przebiegu nie masz prawa przerywać.

Kiedy najlepiej jest badać kobiety w wieku rozrodczym? Podczas badania poziomu dihydrotestosteronu we krwi należy wziąć pod uwagę, który dzień cyklu kobieta przypada w tym dniu.

Procedura jest korzystnie przeprowadzana 2-4 dni po rozpoczęciu miesiączki. Ponieważ poziom hormonów związanych z funkcją rozrodczą może się różnić w zależności od faz cyklu miesiączkowego.

Środki terapeutyczne

Każde naruszenie tła hormonalnego u kobiety wymaga leczenia ogólnoustrojowego, które obniży lub zwiększy poziom dihydrotestosteronu. Istnieją jednak niepatologiczne przyczyny wysokiego lub niskiego poziomu dihydrotestosteronu u kobiet.

W takim przypadku, aby wyeliminować te problemy, potrzeba czasu (dojrzewania) i regularnych konsultacji z lekarzem, który zaobserwuje objawy zewnętrznych oznak zmian dihydrotestosteronu i będzie w stanie rozpocząć terminowe leczenie w przypadku przedłużającego się braku równowagi.

Zaburzenia dihydrotestosteronu obserwuje się podczas ciąży, menopauzy i przyjmowania niektórych leków Goserelina, Danazol, Fenytoina i inne leki. Lekarz dobiera leki indywidualnie dla każdego pacjenta i w zależności od przyczyny dysfunkcji dihydrotestosteronu w ciele kobiety.

Dihydrotestosteron i wypadanie włosów są ze sobą powiązane, ponieważ wytwarzanie związku białkowego zależy od funkcjonowania mieszków włosowych. Dlatego kobieta zaczyna chudnąć, a włosy wypadają. Jak obniżyć poziom dihydrotestosteronu w tym przypadku? Aby zmniejszyć androgen u kobiet, przepisywane są specjalne leki - blokery 5-alfa-reduktazy.

Najczęstsze leki obniżające poziom dihydrotestosteronu w ciele kobiety to:

Fitoestrogeny (fitohormony produkowane w roślinach) pomagają zmniejszyć produkcję dihydrotestosteronu: owoce palmy karłowatej, koniczyny czerwonej, soi, lucerny, mięty, rumianku, szałwii.

Pokrzywa, jako jeden z rodzajów fitoestrogenów, ma korzystny wpływ na obniżenie poziomu dihydrotestosteronu u kobiet. Doustne środki antykoncepcyjne są również skuteczne w leczeniu normalizacji równowagi DHT w ciele kobiety: Yarina, Zhanin, Diane-35.

Ważny! Leki zmniejszające poziom dihydrotestosteronu u kobiety mają krótki efekt, to znaczy podczas ich podawania.

W przypadku policystozy, jeśli kobieta planuje ciążę, lekarz prowadzący może przepisać pacjentowi stymulatory owulacji - roztwory do stosowania domięśniowego (Puregon, Menogon) lub tabletki Klostilbegit.

Jeśli poziom dihydrotestosteronu u kobiety wzrośnie z powodu niewrażliwości receptorów tkankowych na glukozę, wystarczy dieta niskowęglowodanowa, aby schudnąć. Z czasem równowaga hormonalna będzie stopniowo odzyskiwać bez stosowania leków, a poziom produkcji dihydrotestosteronu powróci do normy..

Przy niskim poziomie testosteronu lekarz zwykle przepisuje leki hormonalne, które pomogą uzupełnić rezerwy organizmu kobiety.

W niektórych przypadkach patologie są nieuleczalne, w którym to przypadku poziom dihydrotestosteronu musi być stale monitorowany za pomocą leków.

Wniosek

Wiele kobiet próbuje leczyć wypadanie włosów za pomocą środków ludowych, witamin i różnych zabiegów kosmetycznych, nie podejrzewając poważniejszych problemów z produkcją dihydrosteronu. Leczenie objawowe nie daje jednak długotrwałych rezultatów..

Tylko lekarz endokrynolog może zdiagnozować i zapewnić wykwalifikowaną pomoc w zaburzeniu równowagi hormonalnej dihydrotestosteronu u kobiet. Nie należy samoleczenia ani lekceważyć zdrowia.!

Łysienie: teoria i praktyka leczenia, część 1 „Mój dihydrotestosteron, mój wróg”

Sądząc po jednym z niedawno opublikowanych artykułów, temat łysienia jest dość interesujący dla lokalnej społeczności, w związku z którym postanowiłem napisać kilka postów na temat samej choroby i metod jej leczenia (a ściślej mówiąc, nie do końca leczenia, ponieważ jest to sposób na trwałe rozwiązanie problemu jeszcze nie na rynku, mówimy o powstrzymaniu rozwoju i zwrotu utraconych włosów).

Czym jest AHA ?

Wbrew powszechnemu przekonaniu wypadanie włosów nie prowadzi do łysienia, a wręcz przeciwnie, jest całkowicie naturalne. W przeciwieństwie do paznokci, na przykład włosy nie rosną stale, ale cyklicznie, ostatnim etapem cyklu wzrostu włosów jest wypadanie włosów. Po tym etapie cykl zaczyna się od nowa, a wraz z nim rosną nowe włosy. Ale tylko dzięki AGA faza wzrostu włosów jest zmniejszona, co z kolei prowadzi do zmniejszenia ilości włosów na skórze głowy w dowolnym momencie.

Wzrost i rozwój włosów odbywa się w ściśle cyklicznym porządku: faza wzrostu (anagen), faza degradacji (katagen), faza spoczynku (telogen).

W przypadku pomyślnego ukończenia całego cyklu włosów odrasta do swojej pierwotnej postaci po zakończeniu dwóch ostatnich faz. Oprócz wzrostu samych włosów ważne części pęcherzyka nabłonkowego rozwijają także keratynocyty macierzy włosa w fazie anagenowej - zlokalizowane wokół mieszka wykazują najwyższą aktywność w tej fazie wzrostu. Również w tej fazie nowo uformowane włosy podlegają pigmentacji (Paus i Cotsarelis, 1999).

Podczas kolejnej fazy - katagenu, pęcherzyk przechodzi do kontrolowanej degradacji - wzrostu zaprogramowanej śmierci komórek (apoptozy) w większości keratynocytów pęcherzyków, zaprzestania wydzielania pigmentu, znacznego przegrupowania macierzy zewnątrzkomórkowej i zmniejszenia pęcherzyków (Paus i Cotsarelis, 1999).

Podczas telogenu włosy stają się martwe, ale są mocno trzymane w cebulce mieszków włosowych, aż w końcu wypadną (zwykle podczas mycia, czesania lub innych uderzeń mechanicznych). Nie ustalono jeszcze, czy ostateczna utrata martwych włosów (teloptos) jest również aktywną, kontrolowaną fazą wzrostu, czy jest to tylko pasywna konsekwencja nowego odrastania włosów w mieszku włosowym (Paus i Cotsarelis, 1999; Pierard-Franchimont i Pierard, 2001).

Istnieją duże różnice w tych fazach, w zależności od umiejscowienia włosów na ciele, czas trwania anagenu również się zmienia i określa rodzaj włosów i ich długość (Paus i Cotsarelis, 1999). Na skórze głowy włosy znajdują się w fazie anagenu przez 2-7 lat, a czas trwania telogenu wynosi około 100 dni, co oznacza, że ​​stosunek włosów w anagenie i telogenie wynosi około 9 do 1. Większość nowych włosów na skórze głowy odpowiada ilości utraconych włosów i wynosi około 100 dziennie, utrzymując w ten sposób pełne pokrycie skóry głowy.

Należy rozumieć, że jest to bardzo arbitralna liczba, aby określić „normalną” ilość wypadania włosów, musisz znać zarówno ilość włosów na głowie (która różni się w zależności od płci, rasy i koloru włosów), a także czas trwania fazy telogenu, a ogólnie formułę będzie wyglądać następująco: liczba włosów * 0,1 / czas trwania fazy telogenowej w dniach.

W końcowym etapie degradacji - mieszek włosowy „nie umiera” i nadal działa, jednak wytwarzane przez niego włosy są zbyt cienkie i krótkie i wizualnie prawie nie do odróżnienia. Z czasem trzon wzrostu włosów zamyka się z tkanką łączną (w badaniu histologicznym biopsji skóry głowy miniaturyzacja włosów końcowych jest często związana z naciekaniem limfocytów i ostatecznie zwłóknieniem (Jaworsky i in., 1992; Whiting, 1993)). Ten etap można uznać za „punkt bez powrotu” w leczeniu farmakologicznym AHA..

Przyczyny występowania i rozwoju AHA.

Niemniej jednak nawet prawie całkowita eliminacja androgenów jedynie zatrzymuje rozwój AHA, ale nie przywraca pęcherzyków do ich normalnej postaci, co sugeruje, że oprócz efektów androgennych, w rozwoju AHA biorą udział inne procesy.

Pomimo faktu, że jakikolwiek androgen bierze udział w rozwoju AHA (ponieważ wszystkie androgeny wiążą się z tym samym receptorem AR), największy wpływ wywiera DHT.

Tutaj objawia się tak zwany „paradoks dihydrotestosteronu”, w którym DHT powoduje, że włosy rosną na ciele, a jednocześnie wypadają na głowę. Pod względem powinowactwa do receptora AR DHT jest 2–3 razy wyższy niż testosteron i 5 razy dłuższy w związku z receptorem (Grino PB, Griffin JE, Wilson JD 1990).

DHT jest syntetyzowany bezpośrednio w tkankach docelowych (w naszym przypadku jest to skóra), gdy testosteron jest syntetyzowany w jądrach z enzymem 5-alfa-reduktazy.

Należy również zauważyć, że istnieją trzy rodzaje reduktazy 5-alfa, z których każdy testosteron tworzy DHT.
I tutaj obserwuje się kolejny paradoks, typ I występuje najczęściej na skórze, w tym na skórze głowy, z drugiej strony typ II występuje częściej w mieszku włosowym (Hoffmann R, Happle R. 1999)

Jak traktować ?

. WAŻNY.
Należy zauważyć, że wszystkie następujące leki są surowo zabronione nie tylko do używania, ale także do jakichkolwiek kontaktów z kobietami i mężczyznami poniżej 25 roku życia. Najmniejsza dawka któregokolwiek z nich może prowadzić do nieuleczalnej patologii rozwoju płodu u kobiety w ciąży i zaburzać formowanie się męskości u mężczyzn (w zależności od wieku).

Blokowanie konwersji testosteronu do DHT

Najstarszym klinicznie udowodnionym sposobem walki z AGA jest blokowanie enzymów reduktazy, aby nie mogły one przekształcić testosteronu w DHT w tkankach docelowych..
Jak już wspomniano powyżej - nawet całkowite wyeliminowanie androgenów samo w sobie nie przywraca włosów, więc tutaj celem terapii anty-DHT jest zatrzymanie rozwoju choroby, inne leki lub metody powinny przywrócić włosy. Chociaż oczywiście we wczesnych stadiach AHA blokowanie DHT lub receptorów androgenowych skóry głowy w wielu przypadkach wystarcza do przywrócenia włosów, po prostu z powodu komórkowej regeneracji mieszków włosowych.

  • Finasteryd - ma na celu zmniejszenie poziomu DHT w organizmie poprzez blokowanie typu 5 i alfa-reduktazy typu II i III, zalecana dawka FDA wynosi 1 mg na dobę. Lek jako całość jest dobrze tolerowany, a okres półtrwania wynosi tylko 6-8 godzin.

Istnieje ogromna liczba doniesień o wszelkiego rodzaju skutkach ubocznych finasterydu, od impotencji po demencję.
Czasami wydaje się, że na początku przyjmowania niektórych osób obarcza go winą za jakąkolwiek chorobę, podczas gdy inni nie doświadczają prawie żadnych skutków ubocznych po dekadzie regularnego stosowania.

Efekty uboczne są tutaj dobrze opisane.

Według informacji opublikowanych wcześniej przez Hasson & Wong, stosowanie finasterydu na zewnątrz nie powodowało żadnych skutków ubocznych, nawet u pacjentów, którzy zgłaszali je podczas podawania doustnego, skuteczność cierpliwości była dość oczywista. Miesiąc temu strona z opisem finasterydu do użytku zewnętrznego została usunięta, a strona zamówienia została zamknięta hasłem.

Niektórzy producenci balsamów zawierających minoksydyl również dodają finasteryd.

W tej chwili Polichem prowadzi badania kliniczne własnej formy finasterydu do użytku zewnętrznego.

Dutasteryd nie jest stosowany zewnętrznie ze względu na zbyt dużą masę cząsteczkową, aby mógł swobodnie przenikać przez skórę. Jeśli jednak zastosujesz metodę dostarczania metodą iniekcji (na przykład mezoterapię), badania wykazują poprawę, a nawet brak skutków ubocznych..

Blokowanie receptorów androgenowych

Jak sama nazwa wskazuje, celem tej terapii jest po prostu zapobieganie aktywacji receptorów androgenowych na skórze głowy. Z uwagi na fakt, że receptor jako całość jest zablokowany, a nie aktywuje go odrębny hormon, teoretycznie taka terapia powinna być kilkakrotnie bardziej skuteczna niż blokowanie DHT i mieć mniejsze szanse na działania niepożądane.
Nie ma oficjalnych danych dotyczących okresu półtrwania, jednak sądząc po dawkach w badaniach klinicznych, zaleca się stosowanie obu leków dwa razy dziennie, 1 ml w 5% stężeniu.

  • RU58841 (PSK 3841), lek opracowany do leczenia trądziku i AHA, jest stosowany wyłącznie zewnętrznie, w postaci balsamu, dostanie się do krążenia ogólnoustrojowego może powodować działania niepożądane podobne do dutasterydu, badania i rozwój leku przeprowadzono ponad 20 lat temu, przeprowadzono kilka cykli badań klinicznych ludzie 1.2. wyniki których firma (zgodnie z ich komentarzami) była ładna, ale nigdy oficjalnie nie weszła na rynek (oficjalnie nie podano powodów,

1) Zgodnie z wynikami badań klinicznych na ludziach skuteczność była niewystarczająca.
2) Wynika to z wygaśnięcia monopolistycznych patentów na lek, co powoduje, że jest on nieskuteczny z handlowego punktu widzenia, a jego testowanie jest nieopłacalne).
Jednocześnie lek jest wytwarzany w wielu prywatnych laboratoriach i stosowany samodzielnie, typowa dawka wynosi 5%

Inne leki

W rzeczywistości nie są one zbyt odpowiednie tutaj, ponieważ w rzeczywistości nie mają nic wspólnego z DHT lub AHA jako całością, ale pisanie o nich w innych artykułach byłoby jeszcze bardziej nieodpowiednie.

Myślę, że to wystarczy na pierwszy post, jeśli temat jest interesujący, będę kontynuować z bardziej nowoczesnymi środkami i podejściami.